أبو ريحان البيروني ( مترجم : باقر مظفرزاده )
472
الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى )
( 7 ) . مائة مشمش . ( 8 ) . خواندن مشروط - اشتاروك . ( 9 ) . ثمنية مشمش . ( 10 ) . سپس لكهء سفيد كه در بالا گفته شد ، نك . يادداشت 5 . ( 11 ) . الدياقن ، ظاهرا تحريف « الدراقن » است ، نك . پايينتر ، يادداشت 25 . ( 12 ) . الفليق ، قس . شمارهء 794 . ( 13 ) . اللزيق ، قس . II , Dozy ، 525 . ( 14 ) . يعنى هلوى سرخ . ( 15 ) . موهلو ، II , Vullers ، 1463 : هلو - نوعى هلوى شيرين و آبدار . ( 16 ) . خواندن مشروط - هاركته . ( 17 ) . الخوخ الاقرع . ( 18 ) . فرسك ، قس . يونانى و « پرسيك » روسى ، pfirsich آلمانى . ( 19 ) . خواندن مشروط - هندوهلو ، قس . يادداشت 15 . ( 20 ) . سفته رنگ ، بايد خواند شفته رنگ ، قس . II , Vullers ، 434 . ( 21 ) . در پى آن دو واژهء نامفهوم : دسارك بالبستهر ، كه اولى احتمالا « اشتارك » است ، قس . يادداشت 8 . ( 22 ) . در پى آن يك واژه پاك شده و احتمالا « وينزلها » - « و آنها را بيرون مىآورد » . ( 23 ) . يعنى بدون كرك - اجود ، بايد خواند اجرد . ( 24 ) . اللفاح ، نك . شمارهء 950 . ( 25 ) . از يونانى ، نك . شمارهء 427 . ( 26 ) . در پى آن يك واژه پاك شده . ( 27 ) . در پى آن دو واژه نامفهوم . در اينجا منظور نوعى هلو است كه به ظاهر شبيه انجير است ( هلو انجيرى ، انجير شفتلى ازبكى ) . 373 . خواتيم الملك 1 - گل مختوم اين « گل مختوم » رومى است ، آن را مختوم الملك ، خواتيم الملك ، طين البحيره 2 ، مغرة لمنية 3 ( زيرا آن را از لمنوس 4 مىآورند ) و « خواتيم » - گل اين [ محل ] مىنامند . علت اين [ نامگذارى ] - مهرزنى است كه از مجسمه ارتميس 5 مراقبت مىكند ، اين مهر نقش [ ارتميس ] 6 را بر خود داشت . اين [ گل ] به سبب رنگ خود « اخرا » ناميده مىشود اما مانند اخراى [ واقعى ] كثيف نمىكند . زن [ نامبرده ] آن را از تپهاى به نام « تپه كاهنان » به آنجا مىبرد . اين [ تپه ] گويى